Nawigacja

Historia szkoły

O szkole

Historia szkoły

ROZWÓJ I STRUKTURA ORGANIZACYJNA SZKOŁY

 

        Pierwsza szkoła w Nakli powstała najprawdopodobniej jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku. Był to drewniany budynek zlokalizowany w centrum wsi, w którym uczono, aż do 1911 roku, kiedy to wskutek pożaru uległ całkowitemu zniszczeniu. Miejscowa społeczność postanowiła natychmiast przystąpić do budowy nowej szkoły, którą zlokalizowano na skraju wsi. Wybudowano ją w bardzo szybkim tempie, jednak bez szkody dla jakości prac budowlanych, o czym świadczy fakt, że budynek stoi i służy naklanom do dnia dzisiejszego. W dwudziestoleciu międzywojennym mieściła się tu Publiczna Szkoła Powszechna I stopnia, w której pracowało dwóch nauczycieli. W czasie II wojny światowej Niemcy zorganizowali nauczanie dopiero w roku 1943, a zajęcia odbywały się do marca 1945 roku.

      Po wyzwoleniu reaktywowanie zajęć w Publicznej Szkole Podstawowej w Nakli odbyło się 10 kwietnia 1945 roku i wiązało się z osobą Edmunda Jereczka, który został jej kierownikiem i jedynym nauczycielem. Przy pomocy rodziców udało się uporządkować szkołę, ale braki dotyczyły właściwie wszystkiego: sprzętu, podręczników, pomocy dydaktycznych. Bardzo duże było również zróżnicowanie poziomu intelektualnego uczniów objętych obowiązkiem szkolnym. Korzystnie przedstawiała się natomiast struktura demograficzna, ponieważ wojna nie wyrządziła w potencjale ludnościowym tak dotkliwych strat, jakich doświadczyły inne okoliczne wsie. Nie było również takiej fluktuacji ludności, jaka dotknęła wiele miejscowości tego obszaru.

        Na starcie w okresie tzw. roku zerowego od 10 kwietnia 1945 do 15 lipca 1945 roku zorganizowano normalna klasę pierwszą i trzy komplety dla uczniów mieszczących się w przedziale wiekowym określonym obowiązkiem szkolnym, ale ze względu na wojnę nie mogących w odpowiednim czasie zdobywać wykształcenia. Początkowo Publiczna Szkoła Podstawowa w Nakli była placówką sześcioklasową z jednym, a później dwoma nauczycielami. Z dniem 1 września 1945 roku zmieniła swój status, stając się siedmioklasową szkołą podstawową, co spowodowało zwiększenie ilości etatów nauczycielskich do trzech. Z kolei w roku 1968 nakielską szkołę opuścili pierwsi absolwenci klas ósmych. W latach siedemdziesiątych próbowano wprowadzić 10- letnią szkołę ogólnokształcącą, co zakończyło się kompletnym fiaskiem i zarzuceniem tego pomysłu. Zupełnie rewolucyjne zmiany wprowadziła reforma systemu edukacji 1września 1999 roku wprowadzając powszechne gimnazja. W Nakli samodzielna była Szkoła Podstawowa natomiast Gimnazjum zostało filią Gimnazjum w Parchowie. Stan taki trwał do 2002 roku, gdy utworzono Zespół Szkół w Nakli składający się ze Szkoły Podstawowej i Gimnazjum.


BAZA MATERIALNA SZKOŁY

       

     Publiczna Szkoła Podstawowa w Nakli rozpoczęła swoją powojenną działalność w budynku pamiętającym rok 1911. W archiwum szkolnym udało się odnaleźć pierwszy inwentarz sporządzony przez ówczesnego kierownika Edmunda Jereczka z datą 27 listopada 1945 roku. Według niego do szkoły należało łącznie 2 ha gruntu, na którym znajdował się budynek gospodarczy o kubaturze 360 mł, budynek gospodarczy o kubaturze 72 mł, boisko sportowe o powierzchni 35 m˛. Na szczęście w wyniku działań wojennych nie ucierpiał budynek, można więc było organizować zajęcia niemal natychmiast po przejściu frontu. Do roku 1957 w budynku istniały dwie izby lekcyjne o wymiarach 9m x 6m i dwa pokoje do nauki o wymiarach 4m x 4,5m. Oprócz tego było pomieszczenie na kancelarię i jedno mieszkanie, które zajmował kierownik szkoły. Latem 1957 roku w szkole rozpoczęto kapitalny remont . Część budynku podniesiono o jedno piętro uzyskując w ten sposób dwie duże sale lekcyjne i dwa pokoje, w których urządzono bibliotekę oraz magazynek na pomoce dydaktyczne. Wygospodarowano również pomieszczenia na prowizoryczny pokój nauczycielski i maleńką kawalerkę dla samotnego nauczyciela. Kolejna rozbudowa szkoły miała miejsce w latach 1976/1977.

       W nowej części znalazły się pomieszczenia na stołówkę, kuchnię z zapleczem gospodarczym, klasopracownię języka polskiego, bibliotekę z czytelnią, archiwum szkolne i izbę harcerską. Warunki lokalowe poprawiły się znacznie, jednak dostrzegano potrzebę budowy sali gimnastycznej dla pełnej realizacji programu wychowania fizycznego. Jej brak zrekompensowano częściowo, tworząc boisko do siatkówki, piłki ręcznej i nożnej oraz lekkiej atletyki. Ideę budowy sali gimnastycznej podejmowano w Nakli kilkakrotnie, jednak dopiero w roku 1996 inicjatywa ta spotkała się z życzliwym przyjęciem ze strony władz samorządowych i w roku 2001 zakończyła się powodzeniem. Otwarto bowiem salę gimnastyczną i niejako przy okazji, trzy sale lekcyjne, przestronną szatnię i zaplecze sanitarne. Równolegle udało się zbudować pełnowymiarowe boisko do piłki nożnej, boisko do piłki ręcznej i koszykówki. Tak więc, w porównaniu z inwentarzem z roku 1945, szkoła zyskała nowe pomieszczenia dydaktyczne, socjalne, sanitariaty, salę gimnastyczną, boiska sportowe, a także prąd, wodę, telefon i różnego rodzaju pomoce dydaktyczne.


 

LEGENDA O POWSTANIU SZKOŁY

       

      Wśród naklan opowiadana jest piękna legenda o powstaniu osady. Gdy wędrowcy stawiając drewnianą pasturnię wykopali olbrzymi kieł dzika, przyjęli to za znak bogów i postanowili właśnie tu założyć swoją siedzibę. Z czasem miejsce spotkań starszyzny zaczęto nazywać "na kle", co później przeniosło się na całą osadę. Udokumentowana historia Nakli zaczęła się w roku 1252 i nierozerwalnie wiązała się z losami ziemi lęborsko-bytowskiej. Przechodziła z rąk polskich w posiadanie Brandenburgii, później Zakonu Krzyżackiego, w XVII wieku na krótko wróciła do Korony, by w roku 1657 na trwałe dostać się w obręb wpływów niemieckich, początkowo jako lenno brandenburskie, a po pierwszym rozbiorze Polski, jako część Prus. Kilka pokoleń Kaszubów przeżyło okres germanizacji gubiąc wiele swoich odwiecznych zwyczajów, zaprzestając noszenia oryginalnych strojów, zapożyczając z języka niemieckiego nazwy niemal wszystkich wyrobów przemysłowych. Potrafili mimo wszystko obronić język swoich ojców, który przetrwał zarówno w mowie jak i piśmie do czasów współczesnych.

         Po I wojnie światowej doszło do restauracji naszej państwowości i wytyczenia na mocy traktatu wersalskiego granicy polsko-niemieckiej. Nakla znalazła się po stronie polskiej, a granica państwa pokrywała się z granicą wsi. Rok 1939 przyniósł kolejną falę niemieckich prześladowań, które swoją masowością i okrucieństwem przyćmiły wszystkie dotychczasowe cierpienia, jakie we wcześniejszych dziejach dotknęły Kaszubów. Zmuszani do podpisywania tzw. trzeciej grupy narodowości niemieckiej, niewolniczej pracy, świadczeń na rzecz okupanta, przy najmniejszej próbie oporu trafiali całymi rodzinami do obozów w Potylicach i Sztutowie. Okolice Nakli były terenem działań Pomorskiej Organizacji Wojskowej "Gryf Pomorski", której członkowie przeprowadzili kilka spektakularnych akcji w ramach walki z niemieckim transportem. W marcu 1945 roku wycofujących się Niemców zastąpili Rosjanie, którzy w stosunku do ludności autochtonicznej dopuszczali się licznych okrucieństw.

     Zupełnie inaczej mieszkańcy Nakli wspominają rok 1950, wtedy bowiem wieś została zelektryfikowana, a w dwa lata później uruchomiono stałą linię autobusową na trasie Bytów-Kościerzyna. Kolejne lata przynosiły wiele ważnych wydarzeń, które w historii tej małej lokalnej wspólnoty znaczyły bardzo wiele. Rozbudowa szkoły, budowa klubu wiejskiego, przystanku, a przede wszystkim kościoła wymagały ofiarności, wysiłku i dobrego zorganizowania, ale akurat te cechy wyróżniały naklan zawsze i na pewno są to ludzie właściwie rozumiejący na czym polega samorządność.

 

Aktualności

Kontakt

  • Szkoła Podstawowa w Nakli
    Szkoła Podstawowa w Nakli
    ul. Szkolna 6
    77-127 Nakla
  • 59 8231278

Galeria zdjęć